Pas uw aller bookmarks aan!

Na een kleine twee jaar en zo’n 200 berichtjes op Vrouw en Eend via web-log.nl ga ik verhuizen.

Mede dankzij de hulp van mijn enthousiaste collega H. is  Vrouw en Eend vanaf nu te bereiken via www.vrouw-en-eend.org

Alle oude berichtjes zijn ook op de nieuwe Vrouw en Eend terug te vinden. Nieuwe berichten verschijnen vanaf vandaag alleen nog op Vrouw en Eend.

Oude reacties kon ik helaas niet meeverhuizen, maar die kun je altijd hier nog teruglezen. Want de web-log Vrouw en Eend blijft hier staan als een soort archief.
En op de nieuwe Vrouw en Eend kunnen jullie natuurlijk ook altijd weer reageren. Graag zelfs!

Voordat ik maandag naar Afrika vertrek moet ik in elk geval de verzekering van de NCB in orde maken. Maar ik blijf het maar vergeten!

Ik loop al 4 dagen met de papieren in mijn tas om ze te kopieren voordat ik ze opstuur naar de verzekering. Opsturen zonder kopieren is geen optie: mijn verzekering (Citroklassiek) heeft het nog geen enkele keer gepresteerd om een polis van een auto die ik aanmeldde in één keer zonder fouten op te stellen.

Kopietje van het door jezelf ingevulde aanmeldformulier in de eigen administratie is dus helaas geen luxe.

Morgen niet vergeten dus!

Vandaag in de loods als voorbereiding op mijn tripje naar Afrika maar vast samen met d. even geoefend met bandjes van de velg halen met enkel 2 bandenlichters en een hamer tot je beschikking.

Ik ben een pro nu!

De New Charlie Brown is goedgekeurd en ontschorst!

Na een kleine hick-up op weg naar de eerste APK afspraak (mental note to self: het helpt als je álle tuimelaars vastzet), arriveerde ik om 4 uur bij mijn APK keurmees.

En wat ik nog nooit had meegemaakt gebeurde: de keurmees werd spraakzaam. Hij zei uit zichzelf het een heel mooie auto was en merkte op dat ik er vast een hoop tijd en geld in gestopt had. Vervolgens zei ie ook nog eens geheel spontaan dat het er mooi uitzag, goed werk! Ik was perplex!

Met het verse keuringsbewijs op zak scheurde ik (na ja, scheurde… voor zover dat kan met een revisiemotor…)  vervolgens naar het postkantoor van Purmerend om de NCB te laten ontschorsen. En voila. De vlag mag uit, de NCB is na ruim twee (!) jaar weer rijdend.

Wat ooit begon als een chassiswissel die in een paar weken klaar zou moeten zijn, ontaarde in tweejarig compleet restauratieproject met als doel 10 jaar geen roest en -bovenal- sleutelen met schone handen.

Het resultaat? De New Charlie Brown!

(Klik op het fotootje voor meer foto’s)

Ik stond in de loods en had me nog niet omgekleed om te gaan sleutelen. Mijn outfit bestond uit een spijkerbroek, redelijk strak t-shirt en een paar laarzen met hoge hakken.

De Surinaamse buurman kwam met een grietje van een jaar of 18 binnenlopen.
"Kijk, een echte sleutelvrouw" zei hij tegen haar en wees op mij, "dat zie je niet zo vaak." "Nee" zei het grietje.

"Ik zei het ook nog tegen mijn vrouw laatst," ging hij verder.
"En mijn vrouw zei, is die griet wel goed in haar hoofd dan? Voor haar lol in een garage gaan werken, dat doe je toch niet als vrouw. Maar dan is het toch zeker zo’n manwijf dat in mannenkleren door de garage stampt. Het is vast en zeker een pot!"

Ik zei niets. Het grietje zei niks en keek naar mijn laarzen. De buurman keek naar mijn t-shirt, of liever, naar wat zich daaronder bevond. Ik zei nog steeds niets.

De buurman draaide wat ongemakkelijk met zijn linkervoet en bracht tenslotte na zeker een minuut stilte ietwat moeizaam uit: "maar dat klopt toch zeker niet?"

Mijn gedachten draaiden de afgelopen dagen in een kringetje:

1 De New Charlie Brown is geschorst.
2 Een geschorste auto mag niet op de openbare weg komen, een ontschorste wel.
3 Een geschorste auto heeft geen APKplicht, een ontschorste wel.
4 Om APK te krijgen, moet je – over de openbare weg – naar het APK station.

De vraag was dus:
a Moet ik de schorsing van de NCB opheffen om naar de APK te mogen rijden?
b En wat gebeurt er als de ontschorste NCB dan niet meteen wordt goedgekeurd?

Als ie in één keer goedgekeurd wordt, is er op de terugweg geen vuiltje meer aan de lucht: je hebt een ontschorste auto met APK. Maar wat nou als de auto wordt afgekeurd? Dan heb je een ontschorste auto, zonder APK en dus kans op een behoorlijke boete. Wil je die ontlopen door je auto direct weer opnieuw te schorsen, dan levert dat alsnog een boete op van meer dan 100 euro vanwege opnieuw schorsen binnen een jaar….

Dat klinkt als: "als je ontschorste auto niet in één keer APK krijgt, ben je 3 keer de sjaak."
Ten eerste omdat je auto is afgekeurd, ten tweede omdat je kans loopt een APK boete te krijgen en ten derde omdat je, als je die APK boete wilt ontlopen, alsnog een boete krijgt voor ‘t te snel opnieuw schorsen…

Ik dacht diep na over de vraag hoe ik deze patstelling kon doorbreken maar kwam er niet uit. Gelukkig loste een kleine zoekactie op de site van de RDW mijn dilemma op als sneeuw voor de zon.

Als ik aanstaande maandag een APK afspraak kan maken, mag ik dus legaal mijn eerste echte testrit met de (nog steeds geschorste) NCB maken. Na het (vanzelfsprekend!) verkrijgen van de APK  zal onze eerste stop dan het postkantoor zijn, alwaar ik de NCB ritueel zal laten ontschorsen. Ahum… dat klinkt eigenlijk als iets dat je met bomen doet, niet met auto’s.

De oranje eend van A. lijkt haar weg door
Afrika goed te vinden. Dit tot mijn grote vreugde, want dat maakt de
kans steeds groter dat ik straks in Kaapstad werkelijk kan instappen in
een 2cv.

A & S zijn nu in Namibie, en om daar te komen moesten
ze door Congo
Brazaville, de Democratische
Rep Congo en Angola.
Niet direct de meest geruststellende
reisbestemmingen en qua wegen
ook niet echt optimaal, maar het is dus gelukt.

Vooral de foto’s van de grensovergang van de DRC naar Angola
zijn zeer de moeite waard om even te bekijken via de site van A. of bovenstaande linkjes.

‘t Was een rib uit mijn lijf, dat Midlock M7 helicoil-tabsetje… Maar om mijn blokje te kunnen redden, was het mij die 50+ euro wel waard. Als het maar zou werken, hoopte ik, dacht ik en zag ik…

Even tappen, uitblazen, helicoiltje erin draaien en ik kon de oliepomp weer prima op het carter vastdraaien. Jippie!

Tijd om het motorblok van de werkbank te tillen, voor de New Charlie Brown te zetten en het erin te hangen. Wankelend met het blok bij de NCB aangekomen, bedacht dat ik misschien maar beter de motortakel had kunnen nemen. Enigszins zwaar is zo’n blok toch wel, dus als tillen niet persé hoeft…

Daarom de motortakel er toch maar even bijgehaald en zo het blok op de bak gehesen. Even sjorren en trekken (de surinaamse buurmannen die ik erbij geroepen had gingen er zelfs een beetje van zweten) en uiteindelijk zat het blok weer op de bak. Eindelijk!

Tijd om te testen of het nu werkelijk lekvrij was. Helaas wilde het blok absoluut niet starten. Pas toen ik de benzinepomp had vervangen, kwam er leven in.

En toen begon het olielekfeest als vanouds: de olie kwam er weer keurig uit. Welliswaar niet zo hard als eerst, en ook niet via de oliepomp, dat was wel positief. Het heftigste deel van de lekkage bleek van de benzinepomp te komen die nog een extra slagje moest worden aangedraaid en dat scheelde veel. Maar helaas, kwam er toch ook echt ergens olie uit.

Na maar eens stevig te hebben gevloekt weer onder de NCB gedoken, om te kijken waar het nu precies vandaan kwam. Wat bleek: het rottige onderste boutje aan het carter (dat ik al eens eerder lossleep en verving omdat het dol was) was ook nu weer niet goed vast te zetten.
De carterhelften werden dus niet goed op elkaar gedrukt en dat gaat dus lekken. Natuurlijk was het moertje ook met geen mogelijkheid van de bout te krijgen. Losslijpen en een andere bout & moer plaatsen was dus het devies.

Nu is liggend op mijn rug onder een lekkend motorblok boven mijn hoofd boutjes doorslijpen niet mijn favoriete klusje (joh?!). Een paar verwensingen verder was het klusje echter geklaard en zat er een mooi nieuw boutje/moertje door het blok.

En dat was het dan: het blok lijkt lekvrij te zijn. De spatborden en motorkap kunnen erop. En dan kan ik volgende week de NCB ontschorsen en laten APK’en.
Ik kan het nog bijna niet geloven!!!

For ol’ times sake. Uit de tijd dat ik nog televisie keek en Michael en Kitt (naast McGyver) bovenaan mijn favo-lijstje stonden.

Alhoewel ik me toch niet zo kan herinneren dat Michael het toen ook zo vaak over klootviolen had…

Ha!
Het is misschien toch niet zo erg als ik bevroedde.

Vandaag heb ik -bij gebrek aan M7 helicoil, want buurman R. had het ding niet opgehaald- de sigarettenaansteker in de New Charlie Brown aangesloten.

En het goede nieuws is: hij doet exact wat ik in gedachten had:

- Ik kan ‘m gebruiken zonder het contact op te zetten (da’s handig als er ‘n bakkie of telefoonoplader op aangesloten is).
- Als de verlichting van de auto uit is, doet ie het.
- Als de verlichting van de auto aan is doet ie het ook, met als bonus een oplichtend randje rond de aansteker. Kan ik ‘m altijd vinden, ook als het donker is in de NCB.

Als klap op de vuurpijl heb ik de NCB meteen ook maar even voorzien van een heus achteruitrijlicht. De trekhaakstekker had ik vorig weekend al helemaal aangesloten.

En het allerbeste nieuws is: alles werkt, er is dit keer niets ontploft, er was geen
rookontwikkeling en er zijn geen gemolten draden. Ik begin het geloof
ik een beetje door te krijgen